Film Wall-E
Regisseur Andrew Stanton
Jaar 2008
Genre Animatie
En? 8

Wall-E heeft wel iets weg van ET. Ook Wall-E is geen mens, maar vertedert door zijn menselijke trekjes en door zijn aandoenlijke geluidjes en stemmetje. Alleen is Wall-E in deze sciencefiction-animatie niet een buitenaards wezen dat de aarde bezoekt. Nee, omgekeerd, het is de laatst overgebleven aardbewoner. De mens heeft de door afval overheerste planeet verruild voor een groot ruimteschip. Robot Wall-E is helemaal alleen op aarde en voert al 700 jaar trouw zijn plicht uit: rotzooi opruimen.

Wall-E is van de regisseur van Finding Nemo, dat ook al zo’n kraker was. De laatste animatie was Ratatouille, een onderhoudende tekenfilm over een rat met koksambities. Die film was vooral erg leuk om naar te kijken, Wall-E is een ambitieuzer project dat dan ook zeer lovende recensies heeft ontvangen. Het uitgangspunt is verrassend (naar het schijnt al bij het maken van Toy story in 1995 bedacht) en de uitvoering is subliem.

De makers willen niet dat hun film als politiek wordt gezien, maar ondertussen stelt de film het milieuprobleem en de overmatige consumptie aan de orde. Maar erg bijzondere, politiek gewaagde stellingen worden niet betrokken. Daar moet zoxc2xb4n film het ook helemaal niet van hebben. Het gaat erom dat een bijzonder uitgangspunt goed wordt uitgewerkt. En dat gebeurt.

Deze robot slijt zijn avonden met kijken naar een oude video met een klassieke musicalfilm. Wall-E heeft in de honderden jaren een gevoel ontwikkeld en voelt zich bij het kijken naar een dansende man en vrouw heel eenzaam. Alleen een kakkerlak houdt hem gezelschap. Als een raket landt en een bevallige vrouwtjesrobot wordt afgezet, is Wall-E niet alleen nieuwsgierig, maar ook verliefd.

De film zit vol goede grappen zoals het in een snelle animatie hoort. Maar de kracht is de manier waarop ‘dode’ robots tot leven zijn gewekt. Niet door er uiterlijk mensen van te maken, niet door ze stemmetjes te geven (zoals bij dieren in tekenfilms gebeurt). Wall-E en vriendinnetje Eve produceren bijna alleen maar piepjes. Hooguit roepen ze in computerstem elkaars naam. Toch wordt de bouten en moeren waaruit Wall-E bestaat tot leven gewekt en is hij een aandoenlijk personage. Zelfs aandoenlijker dan de mensen die in de tweede helft van de film figureren.

Twee verliefde robots, kom er maar op. En ze dan ook nog eens een heel gracieuze en liefdevolle dans in de ruimte te laten uitvoeren. Deze scxc3xa8ne levert een prachtig schouwspel op. De makers durven daar dan ook de tijd voor te nemen en het tempo van de film even te onderbreken. En dan worden deze mechanische karaktertjes ineens mooie wezentjes waar je voor de duur van de film eventjes van gaat houden.