Film The Duchess
Regisseur Saul Dibb
Hoofdrollen Keira Knightley, Ralp Phiennes
Jaar 2008
Genre Historie/Drama
En? 7

Georgiana Spencer (een verre voorouder van Lady Diana) trouwt in 1774 op haar 17e jaar met William Cavendish, hertog van Devonshire. Ze is knap en zeer intelligent, maar er staat haar maar xc3xa9xc3xa9n ding te doen: een zoon baren. Die zoon moet de 6e hertog van Devonshire worden. Hoe hoffelijk William ook lijkt, van enige liefde of affectie is geen sprake. Hij verricht zijn daad en speelt verder liever met zijn honden dan dat hij zijn vrouw aandacht schenkt.

Dit waargebeurde verhaal is in een geromantiseerde versie verfilmd door Saul Dibb (The line of beauty, Bullet boy) die hiermee meteen zijn grootste productie ooit maakt. Keira Knightley in de hoofdrol als mooie gravin is niet verrassend. In Pride & prejudice en Atonement speelde ze ook al chique dames in gegoede families. Ralph Phiennes is hier de onverstoorbare hertog die lomp en zakelijk is en zijn vrouw van alle luxe voorziet maar haar geen liefde schenkt.

Het is een klassiek verhaal, al is het verrassend dat Georgiana vol verwachting aan haar huwelijk begint. Ze houdt er geen liefde op na die ze moet achterlaten als ze wordt uitgehuwelijkt. In het begin geniet ze dan ook met volle teugen van het rijke leven en de high society waarin ze zich mag begeven. Het is voor haar niet genoeg om louter vrouw-van te zijn en daarom stort ze zich in de politieke kringen waarmee de hertog bevriend is. Met haar opvallend modieuze jurken is ze een onderwerp van de society-pers.

Het is geen verrassing dat Georgiana geen zoon baart. Dat drama lag van meet af aan op de loer. De verhoudingen in huize Cavendish worden dan zo mogelijk nog liefdelozer. Zo ontrolt zich het klassieke drama van een in een mannenmaatschappij opgesloten ambitieuze vrouw. Niet bijster origineel, maar wel goed gespeeld en prachtig in beeld gebracht.

Jammer dat de maker zich niet durft te richten op xc3xa9xc3xa9n drama. Hij kiest ervoor een langer deel van het leven van de hertogin in beeld te brengen. Daardoor springt de film steeds vooruit in de tijd. Die sprongen zijn goed te volgen, daar ligt niet het probleem, maar door de mechanische manier waarop het verhaal wordt voorgeschoteld, is het moeilijk het drama te voelen. Steeds krijg je de belangrijke hoogte- en dieptepunten in het leven van de hertog en hertogin te zien, maar echt meeleven lukt bij die springerige stijl bijna niet.

Jammer, want je voelt dat er een tweede laag is, dieper dan alleen het drama van Georgiana. Ook de hertog zelf heeft het er zichtbaar moeilijk mee dat hij op zo’n kille en zakelijke manier bezig is met zijn opvolging. Het verhaal zou veel aan diepgang hebben gewonnen als de film over een korter deel uit deze levens zou zijn gegaan en meer de tijd was genomen om die dilemma’s uit te werken.